Hugo Raymond Vleminckx

• General Notes
  • http://www.reynaertghesellen.be/site/index.php?option=com_content&view=article&id=68:hugo-vleminckx&catid=37:Regisseur&Itemid=61
    
    Hugo Vleminckx ( °Leuven 1953) komt uit een kroostrijk gezin van negen en groeide op in het Groot Begijnhof in het hartje van de stad, toen dit nog een typische volkse buurt was. Het huidig theaterzaaltje van de Reynaertghesellen roept bij hem allerlei jeugdherinneringen op, want hij liep lagere school in de Sint-Antoniusschool in de Redingenstraat, het schooltje dat onlangs plaats moest ruimen voor de nieuwbouw van het CWA.
    
    In 1974 studeerde Hugo af aan de Provinciale Normaalschool van Tienen als regent Nederlands-Engels, maar hij kwam toch niet in het onderwijs terecht. Inmiddels runt hij al vele jaren samen met zijn vrouw, Arlette, zijn eigen bedrijf dat zich toelegt op de distributie van exclusieve Italiaanse designverlichting en -meubilair. Hij behaalde de regeringsmedaille voor voordracht aan het Leuvens Conservatorium, waar hij les kreeg van Jinny Brasseur en van Paul Peyskens. Samen met enkele vrienden (o.a. Kris Dom) richtte hij begin jaren tachtig het amateurgezelschap Klein Theater op, dat een aantal kleinschalige producties op poten zette : Voorlopig Vonnis, Krapp’s Laatste Band, De Dienstlift, Alfa Beta .
    
    Uiteindelijk kwam Hugo bij de Reynaertghesellen terecht, aanvankelijk als acteur (in Glazen Speelgoed, Tango Con Carne, Bruiloft van Figaro, Jimmy Dean, Midzomernachtsdroom …), werd bestuurslid en was nauw betrokken bij de verbouwing en de verhuis naar de nieuwe theaterzaal Malpertuus in de Redingenstraat. Hij was lid van de toneelkern en vormde samen met Hein Nackaerts en Roger Robert gedurende vele jaren de vaste kern die verantwoordelijk was voor de Reynaertkrant. Intussen nam hij ook de regie op zich van De Belgische Leeuw en van de Tsjechov-eenakter Het Aanzoek bij de officiële opening van de nieuwe zaal. Als acteur schitterde hij nog één keer in de onvergetelijke rol (zonder tekst) van de zwerver in Scapino, gespeeld in de foyer van Malpertuus. Dit was meteen ook zijn afscheid als actief lid bij ‘de Renards’. Na zowat 10 jaar afwezigheid, pikte Hugo twee jaar geleden de draad terug op met de regie van Kunst, een succesvolle productie genomineerd voor het Margrietjuweel, waaraan hij nog altijd met heel veel genoegen terugdenkt.
    
    Met Een goede nacht, moeder wordt een stuk gebracht dat helemaal in de lijn ligt van het soort theater dat zijn voorkeur wegdraagt : kleinschalig, intens, ontroerend, op het scherp van de snee, op maat gemaakt voor een kamertheater zoals dat van RTM.
    
    Op de vooravond van zijn vijftigste verjaardag keert hij terug bij de Reynaertghesellen die hem vroegen voor de regie van Kunst van Yasmina Reza, een stuk dat hijzelf indertijd nog had gesuggereerd, maar toen niet werd weerhouden.